اختلال روان تنی چیست ؟

اختلال روان تنی چیست ؟

وقتی تمام آزمایش‌های پزشکی‌تان طبیعی است ولی هنوز خود را بیمار می‌دانید، با خود چه فکری می‌کنید؟

 

آیا این بیماری در ذهن شماست؟ شاید آزمایش‌های پزشکی نتوانسته‌اند بیماری او را کشف و اثبات کنند؟ شاید مساله به این سادگی‌ها نباشد… ممکن است شما دچار بیماری روان‌تنی شده باشید.

 

 
تحقیقات پزشکی چند اختلال روان‌‌تنی را اثبات کرده‌اند:

 

۱) اختلال تبدیلی : زمانی که علایم جسمی هنگام بروز استرس اتفاق می‌افتد، مثلا کسی ترس از صحبت کردن دارد و این مساله تبدیل به از دست رفتن صدا می‌شود.

 

۲) هیپوکندریا : بیماران مبتلا به این اختلال با کمترین و ساده‌ترین علایم فکر می‌کنند به بیماری‌های سخت و خطرناکی دچار هستند؛ مثلا با یک سردرد ساده فکر می‌کنند دچار تومور مغزی‌ شده‌اند و این سردرد اضطراب و فکرهای بیهوده را در ذهنشان روشن می‌کند.

 

۳)اختلال جسمانی‌شکل : معمولا سردرد و نشانه‌های عصبی مثل خستگی، علایم گوارشی مثل تهوع، استفراغ، درد شکم یا نشانه‌های دیگری مانند درد هنگام فعالیت جنسی، از دست دادن میل جنسی و دوره‌های بسیار دردناک عادت ماهیانه از اختلال‌های شایع جسمانی‌اند.

 

۴) اختلال درد : بیماران مبتلا به این اختلال دردهای مزمن دارند؛ دردهایی که به مشکل‌های پزشکی شایع ربطی ندارد. مثلا درد شدید و مزمنی را برای یک درد ساده در کمر یا پا و… بیان می‌کنند. شدت، بسیاری از فعالیت‌های عادی زندگی آنها را محدود می‌کند.

 

۵) اختلال بدشکلی بدن : افراد دچار این اختلال در مورد ظاهر خود بسیار نگران هستند و نقایصی را که در بدن آنها موجود نیست، تصور می‌کنند. مثلا با کمی ریزش مو بسیار نگران می‌شوند.

 

۶) سایبرکندریا : در سال‌های اخیر به دنبال انتشار اطلاعات پزشکی و بیماری‌ها برخی با جستجو در اینترنت و پیداکردن اطلاعات جزیی پزشکی، بسیاری از علایم بیماری‌هایی را که خوانده‌اند، در وجود خود تجربه می‌کنند.

 

بیماری‌های روان‌تنی در افراد 20 تا 40 سال، بیشترین رواج را دارد. ژنتیک و سابقه خانوادگی می‌تواند یکی از اصلی‌ترین دلایل ابتلا به این بیماری‌ها باشد.

برای مثال در یک خانواده، اغلب افراد زمانی که مضطرب می‌شوند، معده‌درد می‌گیرند.این معده‌درد، یک بیماری خانوادگی نیست بلکه مشکل روان‌تنی است که در همه افراد خانواده به این شکل بروز پیدا می‌کند.

 

اما در برخی موارد ناآگاهی فرد و اطرافیانش باعث درمان‌های طولانی‌مدت و بی‌نتیجه می‌شود.

 

برای مثال  بیماری سال‌ها به‌عنوان یک بیمار مبتلا به صرع شناخته شده بود و حتی برای این بیماری مدت‌ها تحت درمان قرار گرفته بود.او زمانی‌که دچار استرس می‌شد، حالتی شبیه غش پیدا می‌کرد، نفس‌نفس می‌زد، بدنش سست می‌شد و روی زمین می‌افتاد. همه خانواده او گمان می‌کردند مبتلا به صرع است و برای درمانش، حتی به بستری کردن او هم متوسل می‌شدند. این درحالی بود که بیمار چنین بیماری‌ای را نداشت. گرچه او سال‌ها برای صرع دارو خورده بود اما زمانی‌که به روانپزشک مراجعه کرد، متوجه شد که غش کردن او نه نشانه صرع بلکه یک بیماری روان‌تنی است، یعنی با تجربه فشار روانی، بدن این فرد چنین واکنشی را از خود نشان می‌داد و تنها با درمان روانشناختی و روانپزشکی می‌شد این بیمار را از شر این حمله‌ها راحت کرد.

 

منبع: سایکوسنترال ترجمه: دکتر فاطمه خالقی – سایت میگنا